Güneşimdin benim

Sabahımı aydınlatandın

Gözlerimi açtığımda ilk gördüğümdün

Hep yanımdaydın

Akşam olunca kaybolurdun

Yokluğunda  karanlıkla ağlardım

Ayın ninnileriyle uyurdum

Ayrılığımızdan geriye bana öyle bi sen kaldıki

Gündüz güneşim gece ayım

Masamdaki kağıtlarım

Onları karalayan kalemim oldun

Her anım aldığım her nefes sen oldun

Baışımdaki parıltı oldun

Kawuşamadığım hayallerim

Kıyıya wuran yalnızlıklarım oldun

Ayaklarımın üstünde dururken

Arkamdaki desteğim oldun

Sewinçlerim oldun mutlu oldum

Bir o kadar üzüntüm oldun ağladım

Geri dönme asıl seni istemem

Sen diil

İçimdeki sen ben oldu......